27 yıl öncesiydi. Recep hayata merhaba diyeli henüz iki gün olmuştu. Onun yeri ana kucağı değil, cami avlusunun soğuk taşları olmuştu. Bir bebek ağlıyordu. Açlık çığlıkları mıydı, yoksa körpecik bedenine inceden sızmaya başlayan soğuk muydu? Onu ölesiye ağlatan. Belki de kendisini terk edip giden annesine sesleniyor, sesini duyurmaya çalışıyordu. Kendisini fark eden polisler olmuş, cami avlusundan alınarak belirsiz bir yolculuğa doğru yol almıştı. Zaman ne de çabuk geçiyordu. Gülen yüzlerle kendisine uzanan ellere, tebessümle cevap verebilecek kadar huzurluydu. Recep 12 yaşına geldiğinde kendisini tanımaya çalıştığı yaşlarındaydı. Sorular soruyor, cevap alamıyordu. Aynaya her baktığında "gözlerim kime benziyor, peki ya yüzüm? Kendime olan güvenim, içimde ki mahsumiyet en çok annem mi yoksa babam mıyım" diyor oturup ağlıyordu, kendisini sakinleştirebilecek birilerini bulana dek. Çelişkilerle dolu bir yaşamda hayatın sürüklediği yöne doğru yol alıyordu. 12 yaşından sonra Adana M. Şükrü Tülay Yetiştirme Yurdu'na gönderilmişti. 18 yaşına kadar kaldığı yetiştirme yurdundan da ayrılma zamanı gelmişti. Hani hayaller vardır, sadece hayallerde kalan. Onun en büyük hayali ise annesinin bir gün karşısına çıkmasıydı. Sahip oldukları arasında en değerlisi arkadaşlarıydı. Yaşamlar aynı, hayaller ise birbirinin tekrarıydı. 18 yaşından sonra Adana Yurt- Ay derneği yetkilileri tarafından Recep sahiplenilmiş, asker ocağına uğurlandığında ellerini öpüp helallik aldığı ailesi onlar olmuştu. Peki ama Recep'in ailesi neredeydi? Neden terk edilmişti? Yıllar sonra ortaya çıkan gerçekle yüzleşmeye hazır mıydı? Recep'in ailesi, Yurt-Ay Derneği tarafından adım adım araştırmaya alınmış, düğüm çözülmeye başlamıştı. 2 günlükken camii avlusuna terk edilen Recep'in kundağına bırakılan not yıllar sonra Recep'in geleceği olmuştu. Ev sahibi tarafından evlilik hayalleri üzerine başlayan bir ilişkinin kurbanı önce genç kız ardında ise Recep olmuştu. Ağır faturayı ise Recep ödemişti. Recep'in hayalleri gerçek olmuştu. Önce anne Emine İpek T. ile karşılaştı yıllar sonra... Annesinin evliliğinden dünyaya gelen kardeşleriyle tanıştı ama eksik olan bir şeyler vardı. Sarılıp annem diyemedi. Yıllar mıydı araya giren? Duymak istediği tek şey vardı ama "oğlum" kelimesini duyamamıştı. Recep tekrar Yurt-Ay Derneği'ne gönderilmişti. O, anneyi tercih etmişti ama annesi tarafından reddedilmişti. Baba Metin Y.'nin verdiği tepki ise anneden pek farklı değildi. Recep anne ve babası tarafından yıllar önceki gibi yeniden terk edilmişti. O şimdi 27 yaşında. Kendisini reddeden ailesine öfkeli. Canlı yayında İnci Ertuğrul'a bir türlü derman bulamadığı derdini anlattı. Milyonları göz yaşına boğdu. Yurt-Ay Derneği artık Recep'e bakamayacağını söyleyince inanılmaz bir telefon trafiği yaşandı. Canlı yayına bağlanan bir anne göz yaşları içinde Recep'e sahip çıktı. Acılı anne, kısa bir süre önce oğlunu kaybetmişti. Acısını Receple dindirmek istiyordu. Toprağa verdiği oğlunun acısıyla yanan anne 'Recep benim oğlum olur musun?' dedi. Verilen "evet anneciğim" cevabı stüdyodaki seyirciler kadar ekran başındakileri de hıçkırıklara boğdu.
Yurt-Ay Derneği
